PLEIJ, Herman

Cocagne ofwel Luilekkerland was in de middeleeuwen een soort aards paradijs, dat men meende te kunnen bereiken. Het kwam voort uit onvrede met het verliezen van het bijbelse Paradijs door de zondeval en uit angst voor ellende, honger, ziekten, oorlogen, enz. Het is enerzijds een droomland dat een uitweg bood uit de bestaande misère en anderzijds een aanklacht tegen de onvolmaaktheid van het menselijk bestaan. Men stelde het zich voor als een tuin met altijd lenteweer, overvloedig voedsel, eeuwige jeugd, ongeremde vreetpartijen en vrije seks. De rijkdommen van de kruistochten en van de ontdekking van Amerika versterkten deze ideeën. Hongersnoden en epidemieën wakkerden deze verhalen aan, alhoewel juist in die tijd (ca. 1200-1500) het extreme vasten van sommige heiligen werd bewonderd. Een late uitloper vinden we bij sommige socialistische utopieën uit de negentiende eeuw.